Gerçek olmuş bir olay : merhabalar ben 22 yasinda bir bayanim.Cocuk esirgeme kurumunda buyudum ve bugune kadar ne annemi tanidim nede babami.Tek bildigim bir gecelik iliski sonucu dunyaya geldigim ve 3 aylikken yurda birakildigim.Bundan 4 yil oncesine kadar piril piril hayat dolu biriydim herseye ragmen hayata karsi sustalida olsa bir umudum vardi ama hersey tecavuze ugramamla bitti.Kendimi ovmek istemem ama gosterisli ve oldukca guzel bir bayanim keske cok cirkin olsaydim.Lise son siniftaydim okuldan yurda gelirken takip edildigimi farkettim ve yurdun muduruyle paylastim cunku cok korkmustum.O bana korkmamam gerektigini guzel oldugum icin boyle seylerle cok karsilasacagimi ve ayni zamanda buranin dag basi olmadigini kimseye birsey yapilamayacagini soyledi .Ama ben korktugum icin hep otobusle gidip gelmeye basladim ve birgun hava guzel oldugu icin yuruyerek yurda geliyordum .Yurda yaklasirken bir arabanin bana yaklastigini hissettim arkama baktigimda yine ayni adami gordum yaninda 3 arkadasiyla birlikte.Birden kendimi arabanin icinde buldum nasil oldu hala hatirlamakta zorluk cekiyorum beni Antalyanin bir koyune bir tamirhane dukkanina goturduler ve 4 ude hayvanca tecavuz etti bana.Sonrada kactilar oradan nasil ciktigimi hatirlamiyorum uzerim paramparcaydi ve yola cikip kendimi bir kamyonun onune attim ve 1 yil yuruyemedim hemen hemen butun gazeteler yazmisti o sene malesef yurumeye basladiktan 1 hafta sonra 8 katli bir binadan atladim ama yine olmamisti .Olmeyi okadar cok istedimki cunku herseyi her gece her mahkemeye ciktigimda her an her dakika yasadim ve onlara nemi oldu sadece 5 yil cezaevinde kaldilar ve kimbilir kimlerin hayatlarini bitirmeleri icin sokaga birakildilar bizdeki adalet sistemi boyle iste.Yasadiklari bunlada bitmedi ve 2 yilda akil hastahanesinde yattim.Oradan ciktiktan sonra herseyi unutmaya karar vermistim herseye ve herkese ragmen hayat devam ediyordu malesef ve yasiyorsan eger hayata tutunmam gerekiyordu .Universite sinavlarina girdim ve ilk giriste kazandim.Su an Malatya Inonude hukuk fakultesi 1.sinifta okuyorum ve birini cok seviyorum ama ailesi beni kabul etmiyor birsey soyleyemem haklilar cunku hic kimse istemez oglunun benim gibi biriyle evlenmesini ve bende ondan ayrildim onu cok sevsemde ailesini karsisina almasini istemem benim gibi biri icin bunu ona soyledigimde tanimis oldugu en temiz kiz oldugumu soyledi mutlu oldum boyle dusunmesine ama ben ondan ayrildim tek bildigim ne kadar istesemde karanlik dolu gecmisimden kurtulamayacagim ve tertemiz insanlarinda benim karanlik dunyama girmesini istemedigim .Sadece bircogunuzun ne kadar sansli oldugunuzun farkina varmaniz icin paylastim sizlerle hoscakalin
TECAVÜZ
